Terug

Hoppa, laten we allemaal Facebook verwijderen! Toch?

Freek Sanderink

 

Welkom in The Age Of Data, ook Arjen Lubach

 

Edit 15 mei 2018: Bright publiceerde inmiddels over een onderzoek van Telecompaper. Uit hun cijfers blijkt dat in Nederland geen significante daling te zien is van het aantal gebruikers van Facebook. De app staat nog steeds op ruim 70% van de smartphones geïnstalleerd.

 

Afgelopen zondag zat ik er een keer klaar voor; Zondag Met Lubach. Vol verwachting, want Arjen kwam al eerder met sensatie door zich bijvoorbeeld uit te laten roepen tot Farao der Nederlandenden en door Donald Trump te verzoeken Nederland op plaats 2 te zetten (na Amerika). En zondag was was hij weer op toeren, met dit keer de pijlen gericht op Facebook. Hij houdt het platform verantwoordelijk voor het schenden van onze privacy en het opslokken van onze tijd. Byebyefacebook?

Je kunt de TV de afgelopen weken niet aanzetten of het gaat over privacy. Over “die grote bedrijven die alles van je weten”. Want “ze weten op welke website je komt en wat je daar doet”. We stemden al tegen de Sleepwet en zijn verbolgen over het schandaal waar Facebook en Cambridge Analytica bij betrokken zijn, al was al tijden bekend dat de Amerikaanse verkiezingen hiermee van doen hadden. Zelfs Apple-oprichter Steve Wozniak nam afscheid van zijn Facebookaccount. Een beetje hypocriet als je het mij vraagt, Apple verzamelt als één van de ‘big five’ techbedrijven ook massa’s gegevens van ons. Vanuit PR-perspectief heeft Wozniak dit natuurlijk slim gedaan. Hij scoort er mooi mee! Net als Lubach.

Voorzichtig met data

Laat ik vooropstellen dat ik natuurlijk ook wil dat organisaties mijn data met zorg behandelen en opslaan. Het is als de gemeente die je stoep schoonhoudt, de bank die je geld bewaart en de schoonmaker die de ramen wast. Men dient hun werk gewoon goed, zorgvuldig en naar eer en geweten te doen. Niet meer en niet minder.

Wanneer dit dus niet gebeurt is het logisch dat er ophef ontstaat. Toch wil ik de populistische toon uit het verhaal van Lubach enigszins nuanceren.

Je eigen data onder controle

Jouw data is van jou, lekkere open deur! Maar het is echt zo, en straks al helemaal. Vanaf medio mei geldt overal in de EU de zogenaamde GDPR (mijn collega Ruben blogde hier al eerder over). Kort door de bocht houdt deze nieuwe wetgeving in dat we de baas zijn over onze eigen data en dat bedrijven verplicht (!) zijn om ons te laten weten waar ze onze gegevens voor gebruiken, op ons verzoek. Als we dat niet willen, mogen ze onze data niet gebruiken.

Dit stelt mij in ieder geval gerust. Als ik wil, weet ik gewoon wat er met mijn data gebeurt. Net zoals dat ik weet wanneer en hoe mijn schoonmaakster de ramen komt zemen en welke bonussen de bank met mijn geld uitkeert.

De meerwaarde van data

Vroeger ontvingen we kilo’s reclamefolders die rechtstreeks bij het oud papier verdwenen, omdat er advertenties in staan die toch niet interessant voor ons zijn. En ik kan je vertellen, ik ben ook helemaal niet geïnteresseerd in een folder van bijvoorbeeld opticiens en audiciens. Des te meer vind ik het interessant wanneer ik korting kan krijgen op sportkleding of vakanties. Maar goed, dat is persoonlijk.

Op verschillende websites wordt je IPadres herkend en worden er zogenaamde ‘cookies’ geplaatst op basis waarvan online adverteerders kunnen herleiden waar je waarschijnlijk in geïnteresseerd bent. Hier moet je zelf wel eerst even toestemming voor geven. Bingo! Alleen maar relevante advertenties, mits de adverteerders hun werk goed doen.

Vraag jezelf eens af: als je nou weet waar je data voor gebruikt wordt (GDPR) en organisaties houden zich aan de wet (dit is echt essentieel), hoe erg is het dan dat je andere advertenties te zien krijgt dan je collega? Advertenties die jou interesseren, misschien zelfs wel met aanbiedingen die speciaal voor jou gelden. Dit is onmogelijk zonder het verzamelen van de juiste data. Bovendien bepaal je zelf welke website jouw cookies opslaat:

Cookies

Keuzevrijheid

Cambridge Analytica zette Facebook-data in om de Amerikaanse verkiezingen en de Brexit te beïnvloeden. Zo wordt althans, veel te kort door de bocht, gesteld in de media. Want we maken allemaal onze eigen keuzes. Belangrijk om te onthouden is dat niet degene die namens politieke partij X aan je deur staat jouw stemformulier invult. Dat doe je zelf.

Hetzelfde geldt voor het verwijderen van je Facebookaccount. Ook die keuze maak je zelf, niet Arjen Lubach. Ik hoop dat je bovenstaande invalshoek meeneemt in je overweging, als aanvulling op het enigszins populistische item van Lubach. We zijn er zelf bij.

Facebook kan dan wat mij betreft dat leuke platform blijven waardoor we op de hoogte zijn van wat vrienden en familie bezighoudt, welke evenementen er worden georganiseerd en wat de buurman vanavond eet. Na inloggen verwachten we dan de content die ons interesseert. Dit zijn enerzijds de updates van vrienden en familie. Hiervan zegde Facebook eerder al toe er meer prioriteit aan te geven, zie ook de blog van Christine over Facebook Anno 2018. Anderzijds mogen we hier de nodige kwaliteit van adverteerders verwachten.

Whizpr en cookies

Bij Whizpr stellen we ook campagnes in aan de hand van cookies en andere retargeting-mogelijkheden (ook voor bijvoorbeeld Twitter, LinkedIn en YouTube kan dit). Zo weten we zeker dat we de juiste mensen bereiken, niemand lastig vallen met irrelevante advertenties en dus het budget van onze klanten zo optimaal mogelijk inzetten. We dwingen daarmee niemand zich te registreren voor een evenement, om een whitepaper te downloaden of om een artikel te lezen. We faciliteren slechts, binnen een doelgroep voor wie de boodschap van onze klant zo relevant mogelijk is.

Dit alles was een jaar of tien geleden niet eens mogelijk, toen je scherm nog vervuild werd door irrelevante pop-up advertenties. De juiste data is onmisbare olie in de machine die online marketing heet!

 

Lees ook Reinders blog over de toekomst van Twitter

Share this:
>
Volgende blog Facebooken anno 2018, dit is wat je moet weten